VOORLOPIG SOCIAAL-ECONOMISCH PROGRAM ASP

Uitdrukkelijk zij er op gewezen, dat dit een voorlopig programma is. Meer bedoeld als springplank voor een discussie dan als een definitief programma.


Er zijn dan ook bewust rechtse elementen en linkse elementen in ingesloten. We willen in dit opzicht een midden-partij zijn met een programma dat de economie ten goede komt, maar met respect voor de minima.
De secularisatie van onze Nederlandse maatschappij is ons eerste doel, ons primaire programma. En het sociaal-economische dossier is daaraan ondergeschikt (secundaire programma).

het rechtse gedeelte.

Wat zijn inkomensoverdrachten ?


Professor Flip de Kam beschrijft in zijn "Het Geheim van de Schatkist" wat inkomensoverdrachten zijn. Dit zijn alle inkomsten, waar je niet voor werkt, maar die je krijgt, omdat je er recht op hebt. Bijvoorbeeld hypotheekrenteaftrek, kinderbijslag, pensioenvoordelen, allerlei uitkeringen, allerlei subsidies, enzovoorts. De rol van de overheid hierbij is eigenlijk alleen maar geld overmaken van de ene naar de andere burger en van andere weer terug naar de ene !
In tegenstelling tot inkomsten uit arbeid. Dit zijn alle inkomsten, die je hebt uit eigen onderneming of omdat je baas (overheid en/of bedrijfsleven) je betaalt in ruil voor arbeid.
Bijna alle Nederlanders hebben zowel inkomsten uit overdrachten, als inkomsten uit arbeid. Een aantal heeft alleen maar inkomsten uit overdrachten.


De verhouding tussen wat men verdient met werken en met "recht-hebben-op" is in Nederland scheef gegroeid:
 
Er wordt te veel vediend met allerlei rechten en daardoor te weinig met werken (vanwege de wet van Wibaut: "Je kunt een Euro maar één keer uitgeven"). We kennen de zogenaamde "Armoedeval". Dit is het verschijnsel, dat iemand (bijvoorbeeld een bijstandsmoeder) die van een uitkering leeft, er een paar honderd euro per maand op achteruit gaat, als ze gaat werken. Ze is dan niet alleen haar uitkering kwijt , maar ook tal van andere subsidies. Zo'n iemand zal natuurlijk niet al te hard naar werk zoeken. Maar ons voornaamste principiële bezwaar is, dat dit natuurlijk niet eerlijk is tegenover de mensen, die wel werken. Als je alle inkomsten uit overdrachten bij elkaar optelt, dan lijkt het erop, dat we de privilege-maatschappij uit de Middeleeuwen weer terug hebben.

Als we dit ombouwen naar een situatie, waarbij er met werken juist meer verdiend wordt, dan zal dat de ondernemersgeest dermate aansporen, dat een economische groei zoals die in China mogelijk is. Als we er maar voor zorgen, dat werken meer oplevert dan niet werken ! Als de crisis voorbij is, zal het BNP ongetwijfeld weer gaan stijgen; het stijgt nu al iets. We kunnen de groei van ruwweg 2 a 4 procent dan uitsluitend ten goede laten komen aan mensen, die productieve arbeid verrichten. Dit kan door de te verwachten groei te gebruiken om loon- en inkomstenbelasting te verlagen en tegelijk de minima niet mee op te trekken (ontkoppelen). Alle andere inkomensoverdrachten houden we ook op de nullijn. Op die manier werk je de armoedeval eruit en wordt er steeds meer geld verdiend met werken. Ondernemen en productieve arbeid worden dan lucratiever. En dat zal de economie op een enorme manier aanjagen. Vooral omdat er meer afzetmarkten aan lijken te komen, dan ooit het geval was. Niet alleen Duitsland en Europa, maar nu ook Azië.

het linkse gedeelte:

Wat hierboven beschreven is, kan gebeuren met respect voor de minima. Ondanks het feit, dat de inkomensoverdrachten ons inziens te hard zijn gegroeid ten opzichte van inkomsten uit productieve arbeid, is het nog steeds zo, dat de overheid een schild dient te zijn voor de zwakkeren. We zijn een rijke natie, dus we kunnen makkelijk voor onze minima zorgen. We voegen dan ook toe: Een en ander dient te gebeuren, zodanig dat de minima koopkrachtbehoud genieten en dus ook beschermd worden tegen inflatie. De minima leveren dus niets in, maar stijgen bij economische groei niet mee; tot de armoedeval eruit is. Daarna stijgen ze weer mee. De minima leveren dus absoluut niet in, maar relatief wel. Dit lijkt sociaal zeer verantwoord en de psychisch-economische uitwerking hiervan is, dat de economie veel harder zal groeien dan thans het geval is. Hoe groot die stijging is, is moeilijk voorspelbaar. Zij is ook afhankelijk van economische ontwikkelingen in het buitenland. De gunstige invloed van dit model op handel en industrie laat zich niet (of moeilijk) berekenen, omdat er een flinke psychische factor in zit: Wanneer en waarom gaat iemand ondernemen??

De beëindiging van de hypotheekrenteaftrek is met ons bespreekbaar, mits het "uitgeruild" wordt tegen een navenante inkomstenbelasting- en loonbelasting verlaging. Macro-economisch is de overheid, die meebetaalt aan je huis een sigaar uit eigen doos met relatief veel burocratie kosten. Dit laatste in ogenschouw genomen heeft de modale Nederlander bij afschaffing van dit systeem meer aan zijn huis te besteden dan bij het huidige systeem: Je levert nu 100 Euro in om 50 euro subsidie terug te krijgen; de andere 50 Euro blijven in het "Grote-Verdeel-Apparaat" van de overheid hangen. We geloven ook niet, dat een dergelijke uitruil van renteaftrek tegen belastingverlaging de woning(bouw)markt zal verstoren. Integendeel!