Kort intro over de plaats en de rol van de ASP in het Nederlands politieke spectrum door:
drs. J. de Vries

A van Atheïstisch:

Staat voor individu, het individuele. De persoon die ervan uitgaat, dat er in geen enkel opzicht een hogere macht bestaat. Laat staan een alwetende hoger almacht, waarin men zou moeten geloven.
Het individu is een zelfstandig denkend wezen ongeacht ras, kleur of afkomst.
Het individu, ieder mens, denkt en handelt zelfstandig en is verantwoordelijk voor zijn/haar eigen handelen. De individuele, zelfstandig denkende mens handelt in redelijkheid, zonder dat andere individuen daar schade van ondervinden. De vrijheid van de één is gelijk aan die van de ander en in principe onbeperkt.

S van Seculier:

Gaat over de samenleving, de maatschappelijke omgeving en de maatschappij, waarin we leven.
Die moet gevrijwaard zijn van elke vorm van geloof en/of godsdienstige identificatie. Géén enkele uitdrukkingsvorm van geloof en/of geloofsvormen in de openbare ruimte dan wel ruimtes dienen toegestaan te worden. Ook in bestuurlijk, wettelijk, politiek en maatschappelijk opzicht is geen enkele invulling, gerelateerd aan het geloof (kerk/god/godsdienst) wenselijk.
Wettelijke uitzonderingen, verbijzonderingen waar godsdienstige uitgangspunten, afgeleide instellingen en instituties een rol spelen, dienen te worden teruggedrongen. Geen geldelijke steun van de overheid (subsidies) aan godsdienstig gerelateerde organisaties of instellingen. Denk hierbij aan onderwijs (school met de bijbel - artikel 23 van de grondwet) of aan de verschillende ziekenhuizen en welzijnsinstellingen die gegrondvest zijn op geloofsovertuiging (protestants, katholiek, etc.)

P van Partij:

De partij is een vorm van samenwerking, waarin we uitgaan van democratische vertegenwoordiging en waar men in een later stadium lid van kan worden, wanneer de partij meer structuur heeft: afdelingen, een bestuur, regelmatige inkomsten, enzovoorts. Tot die tijd hebben we besloten, om voorlopig alleen met sympathisanten te werken. Op het in oktober te houden congres (zie: knop CONGRES) zullen we hier uitgebreid op terugkomen. Het lidmaatschap moet het op den duur mogelijk maken, dat ieder deelnemend individu gelijke rechten, plichten en stemrecht heeft in alle lagen van de organisatie van de ASP.
De activiteiten die door de ASP als partij worden uitgevoerd en worden uitgedragen, zullen getoetst worden aan de twee uitgangspunten:

A
van Atheïstisch en

S
van Seculier

Hans de Vries
mei 2010

Liberalen in een joods-christelijk kabinet
door Hans de Vries 

Het kabinet van de VVD en CDA is nu na het CDA congres een stuk dichterbij gekomen. Kijkend naar het motto van het beoogde kabinet "Vrijheid & Verantwoordelijkheid", kunnen er wel enkele kritische Atheïstische en Seculiere vraagtekens gezet worden bij de akkoorden van VDD en CDA met gedoogsteun van de PVV.
Is er sprake van een liberale vrijheid of is er alleen maar sprake van een joods-christelijke vrijheid ?

Ten eerste ga ik in op het joodse element in dit beoogde kabinet.
Als je de buitenlandparagraaf leest, valt één zin op: "Nederland wil verder investeren in de band met de staat Israël". In de akkoorden wordt geen ènkel ander land specifiek met naam genoemd.
Hoe moeten we deze uitspraak interpreteren ?
Wat betekent deze uitdrukkelijke binding van Nederland aan Israel ?
Hier kiest het toekomstige kabinet partij in een alomvattend internationaal geweldsconflict ! Door deze impliciete en expliciete keuze vóór Israel ondersteunen we een land, dat uitgaat van een joods-gelovige invulling van de samenleving, waarin geen enkele ruimte is voor het seculiere aspect in welke vorm dan ook.

Een frappant element is de tegenstrijdigheid, die te lezen is in het regeerakkoord: In de inleiding schrijven VVD en CDA over "…de gelijkwaardigheid van alle mensen…" Terwijl de PVV de islam ziet als een ideologie en op grond daarvan deze groep in de samenleving degradeert tot tweederangsburgers en als groep behandelt en benadert. Dit laatste is in volledige tegenspraak met de inleiding van de regeringsverklaring, die stelt dat mensen "niet als groep maar als individu" worden beoordeeld. De Islam zal net zoals het christendom en het jodendom benaderd dienen te worden. Namelijk als een religie. Vanuit onze atheïstische overtuiging heeft een religie hoogstens een plaats als een levensbeschouwing in de individuele privésfeer.

Een ander belangrijk punt voor de ASP uit het regeringsakkoord is het alom bekende artikel 23, de zogenaamde "vrijheid van onderwijs". Aan dit artikel wordt niet getornd volgens de regeringsverklaring van VVD en CDA. Wel worden er in het bijzonder aspecten van mogelijke zwakke islamitische scholen als voorbeelden naar voren gehaald in de tekst. Als je daadwerkelijk de kwaliteit en de waarde van onderwijs wilt waarborgen, zou je eerder verwachten, dat artikel 23 ter discussie gesteld zou worden, waarmee de weg vrijgemaakt wordt voor een meer seculiere onderwijsinvulling, die afgestemd is op scheiding van kerk en staat.

Het regeerakkoord lezend, ligt de nadruk onevenredig veel op vrijheid van godsdienst. Voor de Atheïstisch Seculiere Partij is er dus nog veel werk te verzetten om de rol van de godsdiensten in het maatschappelijk verkeer verder terug te dringen en te zorgen voor een godsdienstvrije seculiere samenleving.

Hans de Vries, 3 oktober 2010

Over Selectieve Vrijheid van Meningsuiting

door: Hans de Vries (ASP)

Een politiek figuur, die uitgaat van de zogenaamde Joods-Christelijke traditie, zegt iets over het gevaar van de globaliserende islamisering. Maar als een vertegenwoordiger van een moslimland iets zegt over hem, moet de betreffende vertegenwoordiger tot de orde geroepen worden door een Christelijke minister van het land, waarin die politieke figuur woonachtig is.figuur

In deze korte beschrijving zien we het over elkaar heen vallen van drie geloven binnen het politiek spectrum van dit land. Staan we aan het begin van een godsdienstoorlog, die gedoogd wordt in het zogenaamd pluriforme Nederland ?
Hoe is het mogelijk, dat de nationale politiek in beslag genomen wordt door deze godsdienstige waaninzichten ? En dat zelfs een minister van Buitenlandse Zaken zich geroepen (opgedragen) voelt om een vertegenwoordiger van een islamitische staat tot de orde te roepen !
De eerder genoemde politieke figuur vindt wel, dat hij de vrijheid heeft, om zijn ideeën te verkondigd in andere landen. Maar als iemand hem op de gevolgen van zijn ideëen aanspreekt, ofwel iets tegen hem inbrengt, kan dat niet getolereerd worden.

Hoe is het mogelijk dat een minister van Buitenlandse Zaken zich überhaupt uitspreekt over een godsdienstige geschil ? We spreken hier over een minister van een land, waar scheiding van staat en kerk als uitgangspunt wordt genomen in het politiek-bestuurlijke bestel. Als we uitgaan van de vrijheid van meningsuiting, wat is er dan op tegen dat een ander, als vertegenwoordiger met een andere opinie in welke functie dan ook, daar iets tegen inbrengt ?

Ten eerste zien we hier een zeer bekrompen beeld, dat mensen kunnen hebben over vrijheid van meningsluiting. De ene persoon die volgens hem zelf spreekt uit de zogenaamde Joods-Christelijke traditie, mag wel uitspraken doen, waar anderen op kunnen reageren. Maar als er dan door anderen op gereageerd wordt, moeten die de mond gesnoerd worden. Dit is wel een erg eenzijdige benadering van het principe van meningsvrijheid. Of wonen we toch in een land, waar we uitgaan van een godsdienstig ingevulde maatschappij/staat ?
Ten tweede zien we hier, hoe het politieke speelveld bepaald wordt door de verschillende geloofsovertuigingen.

Het wordt dan ook tijd, dat dergelijke godsdienstig ingevulde politieke disputen te niet worden gedaan en we daadwerkelijk politiek gaan bedrijven, die de samenleving aangaat en ook rekenschap aflegt aan die leden van die samenleving, die niets met geloof te maken willen hebben. Zeker niet op het nivo van nationale politiek. Hierin zien we, dat het politieke speelveld een atheïstisch seculier geluid hard nodig heeft, om de samenleving te vrijwaren van dergelijke godsdienstige twisten.

Hans de Vries (ASP)

24 september 2010